15 Haziran 2016 Çarşamba

Kitap Yorumu: İçimdeki Müzik by Sharon M. Draper

Orijinal Adı: Out of My Mind
Yazarı: Sharon M. Draper
Çevirmeni:  
Yayınevi: Timaş Genç
Türü: Çocuk, Genç Yetişkin
Baskı Yılı: Mart, 2016
Sayfa Sayısı: 263

Şimdiye kadar tek kelime konuşmadım. Neredeyse on bir yaşındayım.

İngiltere'nin saygın edebiyat ödüllerinden Coratta Scott King ödüllü yazar Sharon M. Draper'dan hüzün ve umut dolu soluksuz okunacak bir roman. Gerçek bir yaşam öyküsünden ilham alınarak kaleme alınmış. 11 yaşındaki Melody'nin hastalığının adı Spastik ikili kuadripleji yani beyin felci. Yürüyemiyor, konuşamıyor, tekerlekli sandalyeye mahkum. Hiçbir uzvuna komut veremeyen bu küçük kızın beyni ise mükemmel işliyor. Hikâye Melody'nin öğretmenlerine, arkadaşlarına, komşularına kısaca dış dünyaya kendini kanıtlama çabasını anlatıyor. İncelikli, naif, akıcı, komik ve ilham verici bir eser. Sesini asla unutamayacağınız bu cesur kızla tanışmaya hazır mısınız?

Beyin felciyle doğan Melody'nin konuşamadığı için aklından, küçük ama kocaman kalbinden geçenlere kulak verdiğimiz İçimdeki Müzik müthiş etkileyici bir hikaye.

Melody yaşadığı tüm zorluklara rağmen mutlu, umutlu ve inanılmaz zeki bir kız. Müthiş bir fotografik hafızaya sahip ve gördüğü, duyduğu hiçbir bilgiyi unutmuyor. Yürüyemiyor olmayı bile listesindeki ikinci en büyük sorun olarak gören Melody'nin en dert ettiği konu içinde yaşadığı coşkuları, üzüntüleri ve patlamaları dışarıya yansıtamıyor oluşu. Fakat buna rağmen hiçbir şey ona engel olamıyor. Tabii bu durumda ailesinin rolü büyük. Hiçbir zaman çocuklarını engelinden dolayı kısıtlamayan anne ve baba bence bu hikayedeki en büyük kahramanlar.

"Bazen kafamda bir 'sil' tuşu olsun istiyorum."

Melody, 5. sınıfa geçtiğinde de yine okulundaki engelli ve otistik çocuklar için özel olan sınıfa gider ve her gün aynı şeyleri yapıp, aynı şarkıları dinlemeye devam eder. Tam da bu sırada okulda bir kaynaşma programının başlayacağı duyurulur. Bu program ve içinden geçenlere ses olacak bilgisayar benzeri tuşlara sahip yeni bir medikal cihaz sayesinde, ve yakınlarının desteğiyle Melody artık engellerini aşabileceğine inanmaya başlar.

"Herkes kendisini ifade ermek için kelimeleri kullanıyordu. Ben hariç. Ve eminim ki tüm bu insanlar kelimelerin gücünün farkında değildi. Oysa ben farkındaydım."

Melody'e sonuna kadar destek verip onun eğitimini üstlenen komşuları Bayan Valencia belki de hiçbir zaman unutulmayacak bir karakter portresi çiziyor. Merhametli, eğitimli, dediği dedik, zorluk nedir bilmeyen efsane bir kadın.

"Annem klasik müzik sever. Gün boyunca CD çalarından ihtişamlı, etkileyici Beethoven senfonileri yükselir. O parçalar bana her zaman parlak mavilikleri hatırlatır ve taze boya kokusunu duyumsarım.

Babam ise caz sever. Her fırsat bulduğunda da bana göz kırpıp annemin Mozart CD'sini çıkarır ve yerine Miles David ya da Woody Herman koyar. Bana göre cazın rengi kahverengi ve esmer, kokusu ise ıslak ve kibirlidir."

Tüm bu iyilik ve güzelliklere rağmen insanoğlunun kötülüğü her adımında Melody'nin arkasından gelmeye devam eder. Edindiği yeni arkadaşların kazıkları, öğretmenlerin aşağılamaları, doktorların duygusuz tavırları...

Düşünceli, hüzünlü ve kesinlikle unutulmayacak bir hikaye.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder